Ik schreef ooit over Godsbesef. Een boos stuk waar ik me toe had laten uitlokken, maar wel gestoeld op een dogmatiek waar ik mee leefde. Dat was toen. Dat was 2006. Nu kan ik lachen om hoe ik mezelf terug naar huis zie fietsen over de Twekkelerzoom langs het spoor, in de zon, kokend van woede. Thuis schreef ik van me af, ik doordrenkte het met de dogmatiek die me geleerd was.
Ver van huis is het prettig teruggrijpen.
Dit was iets dat iedereen moest hebben. Het was onbegrijpelijk dat mensen zoiets niet toegaven dat ze een Godsbesef hadden en als ze het dan écht niet hadden was het zelfs een gebrek.
Ik ben thuis. Ik kijk terug op dat Godsbesef.
Een, met de woorden van Ytsma, Kathedraal van Zeker Weten vol gewoonte, leer, formulieren, ongeschreven regels en randvoorwaarden. Wat Godsbesef heette was iets dat ik van buiten had geleerd. Het antwoord op alles wat door niemand gevraagd werd.
Godsbesef bleek een regel te zijn, een instituut. Geen besef, maar een beeld. Een keurig reciteren van wat er geleerd werd. Iets stoffigs waar ik me al jaren maar voor de helft aan vasthield en voor de andere helft negeerde. Het versleten jasje dat te lang in de kast blijft hangen. Die Florissen die letterlijk kapot gelopen zijn, maar je kunt het niet over je hart krijgen om ze weg te gooien.
Ik ben thuis. Ik kijk terug op het omtrekken van heilige huisjes.
Als je iets omver haalt dan volgt er meer. Als de ene dogmatiek valt, dan kan het niet anders dat er andere volgen. Het afschudden en wegsnijden gaat me aanzienlijk makkelijker af dan menigeen -mijzelf meegerekend- had verwacht. Je ontdekt een geloof, niet eens religie, dat veel eenvoudiger is en is teruggesnoeid naar z'n basis. Een basis waar je je niet druk maakt over de historische en natuurkundige waarde van iets dat opgetekend is. Waar je de verteller, verteller laat zijn en het geloven, geloven. Niets meer, niets minder.
Ik ben thuis. Ik geloof.
We geloven. In een God die niet bestaat, maar er wel is. God is er als ik zit te praten met mijn vriend op de bank. Waar we filosoferen over verhalen, goed, kwaad en hoe goede verhalen verdraaid worden om als kwaad gebruikt te kunnen worden. Over uitsluiting waar iedereen welkom zou moeten zijn.
Godsbesef. Ik blijf erbij. Het besef. Het gevoel. De aandrang tot iets goeds. De droom van een mens en wereld die zichzelf overstijgt in goedheid en omziet naar de zwakkere. Een ideaal. Een idee. Een omgekeerde wereld. Een droom. God.